Margo Van Landeghem blogt: fragment uit ‘Durven kijken naar trauma. Gezien worden in de geestelijke gezondheidszorg’.

Een ziekmakend beleid

Het huidige beleid kost letterlijk mensenlevens. Terwijl we bezig zijn met registreren en opleiding volgen over procedures, is er amper nog tijd om goede patiëntenzorg te bieden. De hoofdzaak is bijzaak geworden. En op die manier vallen sommige patiënten door de mazen van het net, met soms de dood tot gevolg. Wanneer er geen tijd is om een degelijke overdracht te doen op het moment dat een patiënt van het ene ziekenhuis naar het andere wordt getransfereerd, kan dat fataal aflopen.

Er kan veel gezegd worden over de kwaliteit van de hulpverlening binnen de psychiatrie, er zijn nog ontelbare verbeterpunten en we moeten onze verantwoordelijkheid daar absoluut in opnemen. Daarnaast is het werk dat we dagelijks verrichten mentaal zwaar en wordt het tot nu toe met veel idealisme en deskundigheid uitgevoerd. Maar er zit geen eindeloze rek op het elastiek. Waar hulpverleners één voor één uitvallen, heeft dit een rechtstreeks effect op de kwaliteit van zorg die kan worden geboden.

Margo Van Landeghem – Durven kijken naar trauma. Gezien worden in de geestelijke gezondheidszorg – ISBN 978 949 2419 460 – 16,95 Euro – nu te koop in de boekhandel en via internetkanalen.

Het boek van Margo Van Landeghem sluit naadloos aan bij de schets over de toestand van de geestelijke gezondheidszorg die deze week in Knack wordt gemaakt door Frieda Matthys, voorzitter van de Vlaamse Vereniging voor Psychiatrie (VVP) en haar collega Kirsten Catthoor van het Antwerpse Psychiatrisch Ziekenhuis Stuivenberg. Volgens hen spreken de cijfers voor zich en hebben jaarlijks zo’n 700.000 Vlamingen psychische klachten. Hoofdredacteur Bert Bultinck vat het kernachtig samen met de titel van zijn commentaar: ’28 pogingen, elke dag’. Daarmee verwijst hij naar de 28 Vlamingen die dagelijks zelf proberen hun leven te beëindigen. Slechts één op drie mensen met psychische problemen zoekt effectief hulp bij een psychiater of therapeut. Die stap blijft voor velen onbespreekbaar. De grote woorden worden niet geschuwd. De toestand in de psychiatrie wordt omschreven als ‘bijna misdadig’. Want ‘mensen moeten soms anderhalf jaar wachten op een eerste onderzoek’. Met ‘Durven kijken naar trauma. Gezien worden in de geestelijke gezondheidszorg’ heeft Margo Van Landeghem vanuit haar eigen praktijkervaring een toegankelijk boek geschreven over dezelfde thematiek. Het doorbreekt taboes, stelt wantoestanden op een milde wijze aan de kaak en geeft vooral inzicht in hoe Vlamingen die op zoek gaan naar hulpverlening kunnen geholpen worden. ‘Durven kijken naar trauma’ komt op zijn tijd.

Raf Willems, uitgever.

Tags:
No Comments

Post a Comment