Barca mijn club, Barcelona mijn stad – Tijdloos document van Peter Morren

I ens podrem alliberar. Zo klinkt het refrein dat Catalanen zingen als ze samen vreedzaam demonstreren. Met een miljoen mensen zijn ze vaak en dan zingen ze dus: I ens podrem alliberar. In vrije vertaling: ‘ooit zullen we vrij zijn’. Zoals vijftig jaar geleden voor het eerst, zoals vandaag, maar niet voor het laatst. Zeker nu er intussen al bijna 900 gewonden zijn gevallen in Barcelona, als gevolg van rubberen kogels en knuppelende knuppels van de Guardia Civil. Het is een song van de Catalaanse protestzanger Lluis Llach en hij past naadloos bij het Cant del Barça, het mooie clublied van Camp Nou.

 

 

Barça is de beste club ter wereld. Barcelona heeft zich in dezelfde periode ontwikkeld tot één van de mooiste metropolen van Europa. De Catalaanse hoofdstad geldt als één van de interessantste toeristische reisbestemmingen. Auteur Peter Morren – televisiejournalist bij zowel VTM als Play Sports – heeft een passie voor club, stad en regio. Sinds bijna dertig jaar bezoekt hij zowel Camp Nou, de Rambla als het paradijselijke plaatsje Pals in de bergen boven de stad.

In het boek Barça mijn club, Barcelona mijn stad schetst hij zijn persoonlijke band en neemt hij de lezer mee naar de kleine steegjes rond de Sagrada en de Barri Gotic waar niet alleen wordt gevoetbald maar ook genoten van het leven en gedebatteerd over de toekomst. Die toekomst, die krijgt vorm in wat vandaag gebeurt: een referendum over onafhankelijkheid, een streven sinds meer dan driehonderd jaar – in 1714 werd de regio op gewelddadige wijze ingelijfd – naar een Catalaanse Republiek. Een plaats waar het goed is om leven: vooruitstrevend, vredelievend, vrouwvriendelijk en voetbalkunstminnend. Dat is Barcelona, dat is Catalonïe. Waar de mensen met meer dan één miljoen mensen op straat komen om te zingen van: I ens podrem alliberar.

Barça mijn club, Barcelona mijn stad verscheen twee jaar geleden maar kan gelezen worden als een tijdloos document. Vandaag te koop via de webshop van Willems Uitgevers voor 15 euro (ipv 25).

Willems Uitgevers kondigt aan dat auteur Peter Morren aan een vervolg schrijft, naar aanleiding van de huidige toestand. In de lente van 2018 verschijnt een bundel met columns en dagboekfragmenten over Barça, Barcelona en Catalonië.

Raf Willems, uitgever

Manon Huizing, Darya Safai, Marieke Vervoort: vrouwen met een missie bij Willems Uitgevers

Deze week stonden onze auteurs Manon Huizing, Darya Safai en Marieke Vervoort in de belangstelling van zeer uiteenlopende media. Frederika Hostens, redacteur van het magazine Kom op tegen Kanker, beschreef ‘een dag uit het leven van Manon Huizing’. Ze volgde ‘de oncologe die lotgenote werd’ tijdens de presentatie van haar boek ‘Passie voor de patiënt. Werken met kanker’. Een dag of tien eerder gaf Manon bij de lancering van de tweede druk volgende kop mee aan haar interview met NRC Handelsblad: ‘Als patiënten niet genezen, blijf ik bij ze tot de dood.’  Dat geeft meteen de essentie weer van haar visie: patiënten blijven – zowel in Vlaanderen als in Nederland – te vaak in de kou staan. Zowel qua wetenschappelijke informatieverstrekking over de ziekte als inzake emotionele begeleiding van de arts. Manon Huizing heeft op dat gebied de voorbije vijftien jaar de grenzen verlegd in de Lage Landen. Ze is te gast als spreker op het symposium ‘Vrouw en kanker, hoe kom ik weer in mijn kracht’ op 30 september in Sneek. Daar zal ze vertellen over haar eigen ervaringen van de voorbije vier maanden toen ze bestralingen en chemotherapie onderging. Tussen deze bedrijven door probeerde ze voortdurend ‘in-beweging’ te blijven om zowel het lichaam als de geest te voeden.

 

Darya Safai stond lachend op de voorpagina van de krant Trouw. Met als quote: ‘Mijn haren waren gegijzeld in Iran’. Ze kwam aan bod in de boeiende zaterdagrubriek ‘Levenslessen’. Daarin vertelde ze over haar jeugd in de islamistische dictatuur van haar geboorteland Iran én over haar hedendaagse strijd: voor de amper aanwezig zijnde rechten van de vrouw in de moslimwereld. Ze gebruikt de sport als middel. Zelf jogt ze dagelijks haar kilometers en ze is een fervente voetbalfan en lid van de officiële supportersclub van de Rode Duivels. Omdat vrouwen in Iran niet welkom zijn in het stadion, en ook deelname aan sportactiviteiten fel gelimiteerd zien, richtte zij met enkele vrienden de actiegroep ‘Let Iranian women enter their stadiums’ op. Ze demonstreren bij alle uitwedstrijden van de Iraanse nationale voetbal- en volleybalploeg tegen het stadionverbod voor vrouwen. Men houdt het niet voor mogelijk maar het bestaat, ook al is het 2017. De fratsen van de ayatollahs zijn onpeilbaar. Ze protesteert telkens op vreedzame wijze en met de glimlach maar wordt vaak op een hardhandige manier door de ordediensten uit het publiek gehaald en de zaal uitgezet. Tot jolijt van de aanhangers van het regime die door de ‘veiligheidsgorilla’s’ wèl ongemoeid worden gelaten. Rare jongens en meisjes, die sportbobo’s.  Met het boek ‘Lopen tegen de wind’ vertelt ze haar levensverhaal. Ik noem het een tijdloos document. Wat mij betreft is Darya Safai – intussen ook erkend door de Verenigde Naties als één van de belangrijkste vrouwenrechtenactivistes van deze tijd – toe aan een column in een medium over haar belevenissen.

 

Marieke Vervoort lichtte in de regionale rubriek van Het Laatste Nieuws een tipje van de sluier over haar boek ‘De andere kant van de medaille’. Dat verschijnt weldra in samenwerking met het Levens Einde Informatie Forum (LEIF) van initiatiefnemer Wim Distelmans. Marieke is ambassadeur van LEIF en stelde met professor Distelmans enkele jaren geleden haar euthanasieverklaring op. Toen ze die beslissing tijdens de Paralympics van Rio 2016 openbaarde, haalde ze de wereldpers. Haar zilveren medaille en de gouden van London 2012 en op enkele wereldkampioenschappen bleek inderdaad een droevige keerzijde te hebben. Marieke Vervoort is een van de meest succesvolle en inspirerende sporters die België heeft gekend maar ze lijdt vaak ondraaglijke pijnen. Er steekt een medicijnpomp in haar lichaam en haar lieve hulphond Zenn gidst haar door het leven. Dat leven blijft ‘Wielemie’ als een uitdaging zien. Het feit dat ze haar keuze op papier heeft gezet, geeft haar innerlijke rust. Tegelijk kiest ze ervoor om te blijven genieten van elk mooi moment.

 

 

 

Manon Huizing, Darya Safai en Marieke Vervoort timmeren aan de weg met vragen over de kunst van het leven, de behoefte aan de best beschikbare zorg, het recht op vrijheid en genot en de keuze voor een comfortabel einde.

Het zijn ‘vrouwen met een missie’, die elk op hun domein internationale vermaardheid genieten. Over enkele decennia zullen historici uit hun vakgebied hen neerzetten als wie ze zijn geweest: changemakers.

Ze vertellen hun verhaal tijdens de boekenbeurs. Met signeersessie achteraf op onze stand. Kom met hen kennis maken, nodig ik u bij deze uit. Willems Uitgevers is bijzonder blij met auteurs van dit formaat.

 

Hartelijk,

Raf Willems, uitgever.

Passie voor de patiënt van Manon Huizing in Nederland gelanceerd

Op zaterdag 2 september 2017 werd ‘Passie voor de patiënt. Werken met kanker’ in Nederland gelanceerd. Dat gebeurde met een sterk interview in NRC Weekend  van journaliste Frederiek Weeda met oncoloog Manon Huizing. Met als veelzeggende titel: ‘Als patiënten niet genezen, blijf ik bij ze tot de dood.’ Vandaag ondergaat Manon zelf de elfde van haar twaalf chemotherapiekuren. In april kreeg ze de niet meteen aangenaamste der boodschappen mee: borstkanker. Sindsdien ervaart ze het kankerleven aan de beide zijden van de barrière: die van arts en die van patiënt. ‘In een splitsecond van oncoloog tot lotgenoot’. Het maakt haar boek sterker, intenser, herkenbaarder.

In haar woonplaats Baarn signeerde ze van 14 tot 15 uur in Boekhandel Den Boer. Deze uit 1887 daterende winkel blijft zeer uitnodigend dankzij de fraaie Jugendstilgevel en de aantrekkelijke inrichting. Als boekenliefhebber voelde ik er mij meteen thuis. Mocht ik in Baarn wonen, ik zou er elke dag enkele uren kunnen slijten. En vervolgens zou ik mij naar Nebbiolo begeven – volgens Wijnreview de beste winkel van het land in 2015 – om er een praatje te slaan met de sympathieke uitbater Theo en hem vervolgens te trachten een heerlijke glaasje Italiaanse rode Spinetta Casanova Chianti Reserva af te troggelen bij voorbeeld.

Dat laatste hoefde alvast zaterdag niet want Nebbiolo organiseerde met verve de receptie van ‘Passie voor de patiënt’. Dat was weer wat anders dan de ontvangst die ik precies twee weken eerder mocht ervaren in een gerenoveerde hotelboerderij ‘in het midden van nergens’ in de bossen rond Kaatsheuvel. We keerden toen terug van onze 500 kilometer fietstocht Antwerpen-Baarn-Nijlen om het boek ‘Passie voor de patiënt’ te promoten.  En we maakten kennis met de ‘Hollandse-wind-op-kop’ in de streek rond de Biesbosch. We duwden meer dan zeventig kilometer tegen de natuurelementen in en stonden – zelfs met mijn elektrische fiets – stil op de trappers. Waardoor we pas in de volslagen duisternis arriveerden rondom 22 uur. En de plaatselijke boerenknecht-hotelbediende ons zelfs geen schrale hap brood kon voorzetten: hij bracht ons een rolletje hoestbonbons en een reepje Mars en Nuts. Daar moesten we toen de nacht mee overleven. Part of the adventure heet dat: tocht desondanks moe maar uitgehongerd tot een goed einde gebracht. En bovendien: meer dan 190 boeken extra verkocht. Ik hoop nog steeds stiekem de kaap van 200 bij de fietstochtactie te halen vooraleer volgende week de tweede druk verschijnt.

Niet getreurd echter: het gezelschap in Nebbiolo was bijzonder aangenaam, de gastvrijheid aanstekelijk en wijn en gerechten heerlijk.

 

 

 

Met dank aan ‘borstkankeractiviste’ Désirée Hairwassers kreeg het boek al flink wat aandacht op de sociale media van ‘lotgenotengroepen’. Désirée deed de originele oproep om een foto te posten met als beeld ‘uzelf tijdens het lezen van Passie voor de patiënt.’ Ik juich deze geste toe, op voorwaarde dat er geen compromitterende filmpjes opduiken.

‘Passie voor de patiënt. Werken met kanker’ begint nu aan een tweede leven in Nederland. Ik ben benieuwd. Ik blijf het herhalen: mijn buikgevoel zegt mij dat dit een boek is voor iedereen die in zijn omgeving met ‘de ziekte’ wordt geconfronteerd. En dat zijn in de Lage Landen tot nader order één op drie mensen.

 

Hartelijk,

 

Raf Willems, uitgever.

Voor sfeerbeelden: bezoek de facebookpagina van Manon Huizing

 

Meer dan ooit The King! Elvis Dichtbij – Marc Hendrickx

Always on my mind! Alleen Elvis blijft bestaan. En zo is dat. Want op 16 augustus herdenkt de wereld de veertigste verjaardag van zijn dood. Elk medium staat stil bij de betekenis van ‘The King’. Met Elvis Dichtbij schreef auteur, liefhebber én kenner Marc Hendrickx een heel apart boek: hij benaderde Presley op een zeer persoonlijke en anekdotische wijze. Zijn jarenlange onderzoek leverde een werk af dat net op zijn tijd komt. Deze week verschenen boeiende artikels van Raymond De Condé in Belang van Limburg en An Candaele in De Gids. De Nederlandse vrije zender www.extragold.nl brengt gedurende weken een overzicht van de ‘veertig verborgen pareltjes’ van Elvis: songs die niet de aandacht kregen die ze verdienden en die door Marc Hendrickx nauwkeurig werden geselecteerd in Elvis Dichtbij. Cis Van Looy schreef een lovende recensie op de gespecialiseerde website http://www.writteninmusic.com/pop/marc-hendrickx-elvis-dichtbij-boek/

En zelfs als fan van Bruce Springsteen moet ik erkennen dat The Boss in elk concert een ‘Elvis Tribute’-song stopt die hij vervolgens met zijn aanstekelijkste enthousiasme ten gehore brengt.

Elvis Dichtbij zal ook deze week nog in de spotlights staan. Nog steeds te koop in de boekhandel.

Een aanrader! Al was het maar omdat dit het eerste boek in Europa op elpeeformaat is.

 

Raf Willems

 

 

 

 

 

VOLLGASFUSSBAL. DE VOETBALFILOSOFIE VAN JURGEN KLOPP – EEN BOEK VOOR ALLE TRAINERS

 

 Dit weekend start de Premier League. De Engelse competitie heeft de grootste uitstraling ter wereld. In die competitie is Jürgen Klopp één van de interessantste coaches.

Onze uitgeverij presenteerde enkele maanden geleden het boek ‘Vollgasfussball’, over de voetbalfilosofie van Jürgen Klopp. Vandaag is dit actueler dan ooit.

Jürgen Klopp. De beelden zijn om niet te vergeten. Op een zondagnamiddag in mei 2008 scandeerden meer dan 20.000 fans Mainz 05 op het plein voor de beroemde Dom zijn naam. Op het podium stond een wenende man die tijdens zijn afscheidsrede niet uit zijn woorden raakte.  Let wel: dit gebeurde nadat Mainz 05 net de promotie had gemist en het jaar voordien was gedegradeerd. Na twee ‘mislukkingen’ kreeg Klopp dus twintigduizend enthousiaste maar vooral ontroerde fans op de been om hem te bedanken voor het geleverde werk sinds 2001. Hier stond een popster – leren jekker, stoppelbaard, bril; hij leek een ‘look-a-like’ van Peter Fonda uit Born to be wild – met de allures van een charismatische leider. En toch noemt hij zichzelf ‘The Normal One’ en is zelfspot voor hem het hoogste goed.

Jürgen Klopp boekte succes in Dortmund: hij bouwde op de puinen van het bijna failliete Borussia een Europees topteam. Met zelf opgeleide of goedkope spelers werd Borussia de ‘jongste’ Bundesligakampioen in 2011. De dubbel volgde in 2012 en in 2013 verloor Borussia slechts op het nippertje de finale van de Champions League.

 

 

Veel belangrijker dan het succes was echter de spelstijl: das Vollgasfussball, gebaseerd op die Gegenpressing. Ongrijpbaar, temporijk bewegingsvoetbal dat vrijwel overal op applaus wordt onthaald. Klopp presenteerde een offensieve filosofie die conditionele sterkte, collectiviteit én individuele klasse combineert. De opleiders van Klopp, die hem deze ideeën aanleerden, lieten zich destijds onder meer inspireren op het werk van Ernst Happel met Club Brugge, Oranje en Hamburger Sport Verein. Klopp gaat op zoek naar spektakel – das Offensiv – en probeert van elke voetbalwedstrijd een theateropvoering te maken.

Hij houdt van gebaren, gestes en emotionele uitbarstingen. Geregeld sneuvelen zijn brilglazen bij al te wilde omhelzingen na het winnen van wedstrijden. Iedereen houdt van Jürgen Klopp en hij is op zijn beurt een ‘mensenvriend’.    Dit thema wordt echter niet behandeld in dit boek. ‘Volgasvoetbal. De Voetbalfilosofie van Jürgen Klopp’ is een bijzonder boeiende en gedetailleerde analyse van strategie en tactiek. Auteur Martin Rafelt ontleedde de ontwikkeling seizoen per seizoen bij zowel Borussia Dortmund als FC Liverpool. Hij schetst hoe de denkbeelden van Jürgen Klopp voortdurend evolueren. Dit is een studieboek voor elke coach die vooruit wil met zijn team. Vanuit de idee dat spektakel tot resultaat leidt. Op voorwaarde dat het minutieus wordt voorbereid. Ook dat is kenmerkend voor de voetbalfilosofie van Jürgen Klopp, één van de meest baanbrekende coaches op wereldschaal.  Nog steeds te bestellen bij Willems Uitgevers of op Bol.com

Van harte,

Raf Willems