Bruce en de Belgen – Bart Vanreusel, samensteller

Zürich, 31 juli 2016

Springsteen en de complete E Street band toeren door Europa en dus is het feest. Very Big feest.  The River tour 2016 wordt een daverende jubileumreeks van 28 stadionconcerten. 35 Jaar geleden liet Springsteen, na twee jaar wroeten, het album ‘Born to Run’ op de wereld los.  Hij brandmerkte er een hele generatie mee. Iedere sterveling die het album destijds in huis haalde loopt sindsdien met  een rauwe inwendige tattoo, van pijn, euforie, verdriet en opwinding,  getekend door elk van de nummers op het album, met Born to Run als de nooit uitstervende echo van een jeugd.

 De hele band sloopt met afspattend plezier elk huis waar ze spelen en met één ruk aan een gitaar ook een paar honderdduizend concertgangers die een ticket bemachtigden. De Europese tournee werd afgetrapt in Barcelona. Over de stad hing een homecoming sfeer met fans uit heel Europa, zo herkenbaar zwervend door Europa’s toeristenval nummer een.  Op die perfecte Spaanse lenteavond in mei 2016 vulden ze het reuzestadion Camp Nou tot in de nok.  En vervolgens goot Springsteen, in uitstekende doen, het stadion vol dampende rock. Indien Camp Nou een dak had, het ging eraf. De  E Street band draaide geolied, niet eens warm gespeeld voor hun Europese marathon, een dikke twee maanden lang. Dertien landen, achtentwintig concerten in hoofdsteden als Rome, Parijs en Berlijn. En jawel, ook in Werchter, de weide, de heilige grond.  Energieverslindend pomp- en sloopwerk doorheen Europa, ook voor de band. Zürich zou het laatste concert worden van de reeks.

En toen bekroop me een onheimelijk gevoel. Zou Zürich het laatste concert van Springsteen ooit op Europese bodem worden? Mijn vertwijfeling sloeg toe. Oud worden ze meestal niet, rocksterren. En zijn generatie kent wat van sneuvelen. Bruce is zevenenzestig. 

Bart Vanreusel

 

Even voorstellen: Bart Vanreusel (1953), sportsocioloog en Springsteenoloog: kenner, liefhebber, fan. Van het vrijwel eerste uur. In 1976 zag Bart de nog jonge Bruce concerteren in Canada: Sandy, Blinded by the light, Rosalita, Kitty’s Back waren toen al klassiekers uit Springsteens eerste twee elpees Greetings from Ahsbury Park en The Wild, the Innocent en the E-Street Shuffle. Maar hij kreeg het vooral warm en koud bij de songs uit Born to Run, de nieuwe plaat die op dat moment nog niet bekend was in Europa.  Tussen Montréal 1976 en Zürich 2016 liggen veertig jaar en werelden van verschil. Maar de intensiteit én de authenticiteit van de jonge en oude Boss bleven dezelfde, zij het telkens toch weer op een andere manier geaccentueerd.

In dit boek onderneemt auteur Bart Vanreusel een persoonlijke tocht naar de wortels van Bruce Springsteen. Hij bezocht zijn Library en het huis waar Bruce Born to Run ontwierp.

Daarnaast nodigt hij een vijftigtal bekende en onbekende fans uit om hun ‘hommage’ te schrijven.

Bruce en de Belgen verschijnt volgend voorjaar bij Willems Uitgevers maar wordt bij deze alvast aangekondigd.

 

Hartelijk,

Raf Willems, uitgever

Marieke Vervoort – De andere kant van de medaille

 

Gisteren presenteerde Marieke Vervoort haar boek ‘De andere kant van de medaille’. Het is tevens haar levensverhaal. Ze overhandigde het eerste exemplaar aan prof. Wim Distelmans in de kantoren van het LevensEinde InformatieForum LEIF in Wemmel. Publiek en media vulden de zaal en na afloop bleef Marieke meer dan een uur signeren.

In het boek schreef Marieke haar eigen levensverhaal en weefde auteur Karel Michiels de dagboekfragmenten aan elkaar met spannende wedstrijdfragmenten en relevante commentaren. In haar leven verwezenlijkte Marieke ‘Wielemie’ Vervoort meer dromen dan de meeste topsporters ooit voor mogelijk zouden houden. Olympisch goud, wereldrecords, de Iron Man op Hawaï, Belgisch, Europees en wereldkampioen. Marieke werd omringd door een uniek team van trainers en dokters, verzorgers, sponsors en vrienden die er alles aan deden om haar in de best mogelijke omstandigheden te laten presteren. Ze gaf lezingen en seminaries en toonde zich een waardige ambassadeur van haar sport in talloze interviews en documentaires. Marieke Vervoort was een van de succesvolste en meest inspirerende sporters die België ooit heeft gekend. Met een palmares dat ook internationaal veel weerklank heeft gekregen.

Maar met haar boek ‘De andere kant van de medaille’ gaat Marieke ook in op het leven met haar ‘progressieve spierziekte’ en op het feit dat ze al vijftien jaar in een rolstoel zit. Ze lijdt vaak ondraaglijke pijnen en ligt soms lange tijd in het ziekenhuis. Er steekt een medicijnpomp in haar lichaam. Gelukkig heeft ze Zenn, haar lieve hulphond. In samenspraak met Wim Distelmans heeft Marieke jaren geleden al een euthanasieverklaring opgesteld. Met die beslissing haalde ze tijdens de Paralympics in Rio (2016) de wereldpers. Haar zilveren medaille bleek inderdaad een droevige keerzijde te hebben.

Het levensverhaal van Marieke belicht ‘de andere kant van de medaille’. De opbrengst schenkt zij aan de vzw Wielemie.

‘Marieke Vervoort. De andere kant van de medaille’ is te koop in de boekhandel.

 

Het is een beklijvende vertelling geworden.

Onderaan deze webpagina kunt u videobeelden van de presentatie bekijken.

 

Raf Willems, uitgever.

Barca mijn club, Barcelona mijn stad – Tijdloos document van Peter Morren

I ens podrem alliberar. Zo klinkt het refrein dat Catalanen zingen als ze samen vreedzaam demonstreren. Met een miljoen mensen zijn ze vaak en dan zingen ze dus: I ens podrem alliberar. In vrije vertaling: ‘ooit zullen we vrij zijn’. Zoals vijftig jaar geleden voor het eerst, zoals vandaag, maar niet voor het laatst. Zeker nu er intussen al bijna 900 gewonden zijn gevallen in Barcelona, als gevolg van rubberen kogels en knuppelende knuppels van de Guardia Civil. Het is een song van de Catalaanse protestzanger Lluis Llach en hij past naadloos bij het Cant del Barça, het mooie clublied van Camp Nou.

 

 

Barça is de beste club ter wereld. Barcelona heeft zich in dezelfde periode ontwikkeld tot één van de mooiste metropolen van Europa. De Catalaanse hoofdstad geldt als één van de interessantste toeristische reisbestemmingen. Auteur Peter Morren – televisiejournalist bij zowel VTM als Play Sports – heeft een passie voor club, stad en regio. Sinds bijna dertig jaar bezoekt hij zowel Camp Nou, de Rambla als het paradijselijke plaatsje Pals in de bergen boven de stad.

In het boek Barça mijn club, Barcelona mijn stad schetst hij zijn persoonlijke band en neemt hij de lezer mee naar de kleine steegjes rond de Sagrada en de Barri Gotic waar niet alleen wordt gevoetbald maar ook genoten van het leven en gedebatteerd over de toekomst. Die toekomst, die krijgt vorm in wat vandaag gebeurt: een referendum over onafhankelijkheid, een streven sinds meer dan driehonderd jaar – in 1714 werd de regio op gewelddadige wijze ingelijfd – naar een Catalaanse Republiek. Een plaats waar het goed is om leven: vooruitstrevend, vredelievend, vrouwvriendelijk en voetbalkunstminnend. Dat is Barcelona, dat is Catalonïe. Waar de mensen met meer dan één miljoen mensen op straat komen om te zingen van: I ens podrem alliberar.

Barça mijn club, Barcelona mijn stad verscheen twee jaar geleden maar kan gelezen worden als een tijdloos document. Vandaag te koop via de webshop van Willems Uitgevers voor 15 euro (ipv 25).

Willems Uitgevers kondigt aan dat auteur Peter Morren aan een vervolg schrijft, naar aanleiding van de huidige toestand. In de lente van 2018 verschijnt een bundel met columns en dagboekfragmenten over Barça, Barcelona en Catalonië.

Raf Willems, uitgever

Manon Huizing, Darya Safai, Marieke Vervoort: vrouwen met een missie bij Willems Uitgevers

Deze week stonden onze auteurs Manon Huizing, Darya Safai en Marieke Vervoort in de belangstelling van zeer uiteenlopende media. Frederika Hostens, redacteur van het magazine Kom op tegen Kanker, beschreef ‘een dag uit het leven van Manon Huizing’. Ze volgde ‘de oncologe die lotgenote werd’ tijdens de presentatie van haar boek ‘Passie voor de patiënt. Werken met kanker’. Een dag of tien eerder gaf Manon bij de lancering van de tweede druk volgende kop mee aan haar interview met NRC Handelsblad: ‘Als patiënten niet genezen, blijf ik bij ze tot de dood.’  Dat geeft meteen de essentie weer van haar visie: patiënten blijven – zowel in Vlaanderen als in Nederland – te vaak in de kou staan. Zowel qua wetenschappelijke informatieverstrekking over de ziekte als inzake emotionele begeleiding van de arts. Manon Huizing heeft op dat gebied de voorbije vijftien jaar de grenzen verlegd in de Lage Landen. Ze is te gast als spreker op het symposium ‘Vrouw en kanker, hoe kom ik weer in mijn kracht’ op 30 september in Sneek. Daar zal ze vertellen over haar eigen ervaringen van de voorbije vier maanden toen ze bestralingen en chemotherapie onderging. Tussen deze bedrijven door probeerde ze voortdurend ‘in-beweging’ te blijven om zowel het lichaam als de geest te voeden.

 

Darya Safai stond lachend op de voorpagina van de krant Trouw. Met als quote: ‘Mijn haren waren gegijzeld in Iran’. Ze kwam aan bod in de boeiende zaterdagrubriek ‘Levenslessen’. Daarin vertelde ze over haar jeugd in de islamistische dictatuur van haar geboorteland Iran én over haar hedendaagse strijd: voor de amper aanwezig zijnde rechten van de vrouw in de moslimwereld. Ze gebruikt de sport als middel. Zelf jogt ze dagelijks haar kilometers en ze is een fervente voetbalfan en lid van de officiële supportersclub van de Rode Duivels. Omdat vrouwen in Iran niet welkom zijn in het stadion, en ook deelname aan sportactiviteiten fel gelimiteerd zien, richtte zij met enkele vrienden de actiegroep ‘Let Iranian women enter their stadiums’ op. Ze demonstreren bij alle uitwedstrijden van de Iraanse nationale voetbal- en volleybalploeg tegen het stadionverbod voor vrouwen. Men houdt het niet voor mogelijk maar het bestaat, ook al is het 2017. De fratsen van de ayatollahs zijn onpeilbaar. Ze protesteert telkens op vreedzame wijze en met de glimlach maar wordt vaak op een hardhandige manier door de ordediensten uit het publiek gehaald en de zaal uitgezet. Tot jolijt van de aanhangers van het regime die door de ‘veiligheidsgorilla’s’ wèl ongemoeid worden gelaten. Rare jongens en meisjes, die sportbobo’s.  Met het boek ‘Lopen tegen de wind’ vertelt ze haar levensverhaal. Ik noem het een tijdloos document. Wat mij betreft is Darya Safai – intussen ook erkend door de Verenigde Naties als één van de belangrijkste vrouwenrechtenactivistes van deze tijd – toe aan een column in een medium over haar belevenissen.

 

Marieke Vervoort lichtte in de regionale rubriek van Het Laatste Nieuws een tipje van de sluier over haar boek ‘De andere kant van de medaille’. Dat verschijnt weldra in samenwerking met het Levens Einde Informatie Forum (LEIF) van initiatiefnemer Wim Distelmans. Marieke is ambassadeur van LEIF en stelde met professor Distelmans enkele jaren geleden haar euthanasieverklaring op. Toen ze die beslissing tijdens de Paralympics van Rio 2016 openbaarde, haalde ze de wereldpers. Haar zilveren medaille en de gouden van London 2012 en op enkele wereldkampioenschappen bleek inderdaad een droevige keerzijde te hebben. Marieke Vervoort is een van de meest succesvolle en inspirerende sporters die België heeft gekend maar ze lijdt vaak ondraaglijke pijnen. Er steekt een medicijnpomp in haar lichaam en haar lieve hulphond Zenn gidst haar door het leven. Dat leven blijft ‘Wielemie’ als een uitdaging zien. Het feit dat ze haar keuze op papier heeft gezet, geeft haar innerlijke rust. Tegelijk kiest ze ervoor om te blijven genieten van elk mooi moment.

 

 

 

Manon Huizing, Darya Safai en Marieke Vervoort timmeren aan de weg met vragen over de kunst van het leven, de behoefte aan de best beschikbare zorg, het recht op vrijheid en genot en de keuze voor een comfortabel einde.

Het zijn ‘vrouwen met een missie’, die elk op hun domein internationale vermaardheid genieten. Over enkele decennia zullen historici uit hun vakgebied hen neerzetten als wie ze zijn geweest: changemakers.

Ze vertellen hun verhaal tijdens de boekenbeurs. Met signeersessie achteraf op onze stand. Kom met hen kennis maken, nodig ik u bij deze uit. Willems Uitgevers is bijzonder blij met auteurs van dit formaat.

 

Hartelijk,

Raf Willems, uitgever.